En genel haliyle "şeyler", algılama, uslamlama ve yorumlama süzgeçlerinden sonra tanınmaktadır. Buradaki üçleme, bireyin entelektüel seviyesiyle de ilgili olduğu için farklılıklar ortaya çıkar. Bireylerin bilinçlerinin toplamı da, Toplumsal Bilinç dediğimiz kavramın içeriğini oluşturur.
Uç noktada konuşacak olursak, bireyler (ve giderek toplum), diyalektik materyalist yaklaşım ile idealist yaklaşım arasında bir davranış sergiler ve genel bir eğilim olarak bu yaklaşım hangisine yakınsa, onunla nitelenir. İdealist yaklaşımın en büyük özelliklerinden biri normatif, diyalektik materyalizmin ise ampirik olmasıdır.
Sosyalizmin felsefesi olan diyalektik materyalizm, insanlara sosyalist bilinci tanıtır ve kavratırken, idealist felsefe inanmayı dayatır ve inak bütünlüklerini böyle oluşturup devam etmesini sağlar. Bu dünyada hükümdarlığını yürüten bilgi değil, inançtır. Sosyalist bilinç göğü yarar, nasırlarını bu yardan aşağı atar ve teriyle dikerken gök kızıla boy verir. İdealist felsefe taraftarları ise göğe ellerini açarak ağlar, yalvarır, yakarır. Göğü yarmak aklına bile gelmez, gelenler ise korkudan bir şey yapamaz. Sosyalist edebiyatçı, sanatçı, siyasetçi vb. her üretiminde bir yerlere yönlendirme yapar, bir şeyler gösterir, bir şeyler açıklar ama idealist biri sadece kuru övgüler ve öğütler sunar; "Buna inan, gerisini merak etme!" der…
Çünkü öğüt, dünyada cömertçe bağışlananların ilk sırasındadır.
24 Ağustos 2012
0 Yorumlar:
Yorum Gönder