1) Düşünceme Kilit Vurmuyorum: Sanırım yeryüzünde en çok tartışılan kavramların ilk sırasını, "Özgürlük" alıyor ama şu an kavram tartışmasına girecek halim yok. Bu kavramı kim nasıl anlarsa anlasın umurumda değil. Eğer özgür olmak veya özgürlükten söz etmek istiyorsam, yapacağım ilk şeyin düşünceme kilit vurmamak olduğunu biliyorum. Yani beynimi özgürleştirmek ile işe başlıyorum.
2) Yıkmayı Kendimde Başlatıyorum: Beynimi özgürleştirebilmem için, etrafını saran örümcek ağlarını, sağ ve sol loplarda "yara" açan ipe-sapa gelmez "töre"leri ile bağlaşıklarını ve gölgem gibi takip ederek ruhum gibi bedenimi de yalnızlaştıran bana dokunmayan yılanı ayaklarımın altına alarak parçalıyorum. Yıkmayı kendimde başlatmadan önce dikkatimi dağıtacağı ve bana yük yapacağı için tüm giysilerimi çıkarıp atıyor, çırılçıplak oluyorum.
3) Yeteneklerime Fırsat Veriyorum: Var olan irili-ufaklı binlerce toplumsal çelişkiler denizinde kulaç sallamaya çalışırken, içimde ya yeni yetenekler görüyorum, ya da yeni oluşan yetenek kıvılcımları… İlgili yeteneğime veya yeteneklerime ilk fırsatta kendilerini bana açıklamaları için fırsat tanırken, "Bu fırsatı iyi değerlendirin, kendinizi bana kabul ettirin!" demeyi unutmuyorum.
4) Başkalarının Özgürlüğü İçin de Çalışıyorum: Bu ilkemde de kendimi uyarmayı ihmal etmiyorum. Kendimi karşıma alıp, "Sen, insan olarak sosyal varlıkların en üstünüsün. Sadece senin özgür olman yetmez, çünkü sadece seninle sınırlı kalacağı için özgürlüğünü uygulama alanı bulamazsın. Bu alan, özgür olmayanların bizzat kendileridir. Öyleyse başkalarının özgürlüğü için de mücadele vermelisin!" diyorum.
Bu ilkelerimi her gerçekleştirişimde insan olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
27 Ağustos 2012
0 Yorumlar:
Yorum Gönder