Bana göre "yemin", karşısındaki insan(lar)ı doğru söylediğine ikna etmek için çoğunlukla "kutsal" olarak nitelenen "teolojik varlıklar"ı veya toplumsal olarak değer yargılarımızın birer yansımaları olarak "şeref, namus, ahlak" gibi kavramların "içeriklerinin tanıklığını" öne sürerek kullanılan sözcük veya tümcelerdir. Bu düşüncemle devam ederek Aiskhylos’un bu düşüncesini iki neden den dolayı benimsemiyorum:
1] Eğer karşımdaki insan dürüstse, o insanın sözünün doğruluğunu kabul edeceğimden yemin etmesine ihtiyaç duymam;
2] Eğer karşımdaki dürüst değilse, bana yeryüzündeki tüm yeminleri de etse, umurumda olmaz.
1] Eğer karşımdaki insan dürüstse, o insanın sözünün doğruluğunu kabul edeceğimden yemin etmesine ihtiyaç duymam;
2] Eğer karşımdaki dürüst değilse, bana yeryüzündeki tüm yeminleri de etse, umurumda olmaz.
0 Yorumlar:
Yorum Gönder