Küfür

Küfür, karşımızdakini aşağılamak veya tahrik etmek amacıyla kullanılan “kötü” sözlerdir.

Cinsel içerikli küfürler, toplumumuzda “zenginliğinden dolayı” birinci sırayı almaktadır. Öyle ki, kimi zaman hızımızı alamayıp karşımızdakinin tüm sülalesini de işin içine katabiliyoruz.

İşin özüne inildiğinde, cinsel içerikli küfürlerin nere­deyse tamamının kadınlara yönelik olduğunu görürüz. Kadının, emperyalist burjuva ve diğer halk düşmanı gerici sistemler tarafından cinsel obje olarak görüldüğü ve “sunulduğu” iyi bilinmektedir. Sistemler, bunu kö­rüklemektedirler. Bu da bilinmektedir ama bir şey var ki, sanki yeterince bilince çıkarılmamış gibime geliyor; bu, ataerkilliktir. Ataerkil bir toplumun içinde bulun­mamız, kadına yönelik cinsel baskının her türünü mu­azzam derecede şiddetlendirmektedir. Bu yüzden “Ananı, bacını...” diyerek giriş yaptığımız küfürlerde, aslında kadının aşağılandığını, annemizin, kız kardeşi­mizin, halamızın, teyzemizin; daha da önemlisi, yol­daşlarımızın önemli bir bölümünün kadın olduğunu “unutuyoruz”!

Erkek, karşısındaki erkeğe “Senin bacını ...!” diyor, yok eğer karşısındaki bayansa bu defa “Seni ...!” diye­rek giriş yapıyor. Anaerkil toplumda küfür var mıydı, ya da varsa nasıl küfür ediyorlardı, bilmiyorum. Çünkü okuduklarım arasında küfüre rastlamadım. Herhalde bir bayan karşısındaki erkeği aşağılamak için “Sana bece­rilirim!” dememiştir hiçbir zaman.

Cinsel içerikli küfürlerin başta bu küfürü kullanan kişi olmak üzere kadınları aşağıladığını bilelim. Son derece doğal bir eylemi aşağılık olarak görmek ve kullanmak, aslında kullanan kişinin zavallılığını gösterir.

Kullandığımız küfürler arasında ikinci sırada ise, birin­cisinin “yetersiz” kaldığı durumlarda başvurduğumuz orman sakinleri var: Hayvan, it, eşşoğlu eşşek, domuz, ayı, yılan, vb. vb. Oysa bizim o hayvanların çoğundan çoğu kez daha “hayvan” olduğumuzu aklımıza bile ge­tirmeyiz!

Üçüncü sırada ise kendimize “toz kondurmadan”, ça­pımıza bakmadan karşımızdaki kişinin psikolojik yapı­sına yöneliriz: Gerzek, aptal, salak, geri zekâlı, sadist, vb. vb. elli ton laf sayarız. Öyle ya, küfürlerimiz sadece cinsellik ve zoolojiyi içermemelidir, buna psikolojiyi de eklememiz gerekir ki hem “zenginleşsin” hem de  “bilimsel” bir zemine otursun!

Acaba küfür etmemeyi denesek ne kaybederiz? Ya da ne kazanırız?

En iyisi küfüre maruz kalmadın makalemi kapatayım.

14 Haziran 2007

 

Tweet