Eylül: Eğer seçim dönemi ise siyasi partilerin oy toplamak için odun-kömür, beyaz eşya filân dağıtmaları… Sabahleyin iş bulma umuduyla evden çıkış ve bulamamanın getirdiği hüzünle eve dönüşlerin yoğunlaşması… Seçim dönemi değilse karamsarlığın, cenneti garantileyen derviş edasıyla beyinlere kurulması… 12 Eylül’ün üniformalı diktatörlerinin yargılanıp yargılanamayacağının yazı-tura ile belirleme çalışmalarında önemli mesafe kaydedildiği haberlerinin ilk haber olarak sunulması…
Ekim: Değişik şehirlerimizin hatta kasabalarımızın değişik yabancı işgallerden kurtuluşlarının bilmem kaçıncı yıldönümü olarak ekranlarda artistik pozlar eşliğinde yerli işgalcilerce tarihi demeçlerin verilmesi; yurdun çeşitli bölgelerinde, Türki Cumhuriyetlerde ve dış temsilciliklerde şölenlerin düzenlenmesi… Örneğin Konya’da Preveze Deniz Zaferi’nin canlandırılması ve temsili düşman gemilerinin top atışları eşliğinde denize gömülmesi…
Kasım: Geleneksel YÖK protestosu sonrasında öğrencilerin güvenliklerini sağlamak için yüzlercesinin bir güzel emniyetten geçirilmesi ve az bir kısmının emniyet yetkililerinin ricaları üzerine ajanlığı kabul etmeleri… Atatürk’ün ardından dökülen timsah gözyaşlarının ülkeyi sele boğması…
Aralık: Bu kış komünizm gelecek sendromunun yeniden yeşermesi ve yeşeren sendromun Maraş’ta ya da cezaevlerinde olduğu gibi kitlesel şefkat operasyonları ile çiçeklendirilip meyvelendirilmesi…
Ocak: Yeni yılın belki de artık refaha erişileceğinin, çünkü her geçen gün ekonomik olarak güçlenildiğinin; işsizliğin ve enflasyonun geçen yıla göre iyice azaldığı ve neredeyse yok olduğunun, terör belasının son çırpınışlar içinde olduğunun, birlik ve beraberlik içinde dostça, kardeşçe bir yaşamın bütün ülkemizde elinin kulakta olduğunun gözlerin içine baka baka yinelenmesi ve aymazca alkışların göğe ulaşması…
Şubat: Meteorolojinin, devlet baskısının az olduğunu düşünmesi ve insanları hareketsiz bırakacak kadar güçlü soğuklarını ülke üstünde kuluçkaya yatırması… Çeşitli nitelikteki darbe tatbikatlarının yapılması ve hodri meydan çığlıklarının ayyuka çıkması…
Mart: Kedilerin dama yoğun ilgi göstermeleri… Üniversite önlerinde öğrencilerin üzerlerine bomba atarak ya da öğretim görevlilerini kurşunlayarak vatan kurtarma tatbikatlarının yapılması… Newroz’un aslında Newroz değil Nevruz olduğunun bilimsel bir şekilde açıklanması… IMF ya da Dünya Bankası gibi hayır kuruluşların temsilcilerinin sık sık ülkemizi hayrına ziyaret etmeleri ve tarihi yerlerde hatıra fotoğrafı çektirmeleri…
Nisan: Öncelleri gibi işçiden, emekten yana olduklarının, hiçbir işçinin mağdur edilmeyeceğinin, alın teri döken her emekçiye saygılı olduklarının ve işkence ya da kötü muamele döneminin artık tarihe karıştığının iktidarlar tarafından sık sık medya aracılığıyla duyurması… Emekli maaşı kuyruklarının uzaması, hastanede parasızlıktan dolayı rehin kalanların artması…
Mayıs: Alanlara işçilerden önce işgalcilerin gelmesi ve tüm giriş-çıkışların kapatılması… İşgalden kurtarmak isteyen emekçilerin işgal güçlerince ve kendine yaraşır tarzda bastırılması… Emekten yana olan iktidarın devlet görevini layıkıyla yaptı açıklaması…
Haziran: 15-16 Haziran Büyük İşçi Direnişi’nden büyük dersler çıkardığı için sendikalardan aldıkları maaşlarla büyük servetler edinen işçi sendikalarının başkanlarının medyada sık sık boy göstermeleri ve işçilerin yaşam standartlarının kendileri tarafından nasıl da yükseltildiğinin açıklamaları…
Temmuz: Hem gündemi saptırmak ve hem de iktidar koltuğuna emniyet kemeri ile bağlanmak için iktidar güçleri arasında yoğun bir restleşme yaşanması ve bunun kamuoyuna temiz ve müreffeh bir Türkiye için yapıldığının açıklanması… Emperyalist devletlere ve bağlaşıklarına bir balon içine okunarak üflenen duaların havada kalması…
Ağustos: N’olacak lan bu memleketin hali sorusunun Ağustos sıcağında erimesi ve tüm ay boyunca canımın sıkılması…
25 Ağustos 2009
0 Yorumlar:
Yorum Gönder