Ozanlarımız, toplumumuzda kimi zaman "yazılı yasalarla" sınırlanan ama çoğunlukla "yazılı olmayan yasalar" olarak tanımlanan töre, ahlak, görgü ve benzeri kavramların içeriklerini kuşaktan kuşağa taşıyan önemli insanlardır. Genel olarak yaşadığı dönemi yansıtsalar da, geçmişe değindikleri de yeteri kadar görülmektedir. Kimi eserleri ise geleceği kendi dönemlerinde öngörmekte, ışık olmaktadır.
Siyasal yönetimlerde, iktidar, kendisini ellerinde tutan kişilere göre daha üzün ömürlüdür; Ali'si, Veli'si gelir, yönetir ve işi bitince başkası gelir, o yönetir, onun da işi bitince bir başkası gelir ama "iktidar" iyi bir halk muhalefetiyle ve şiddet kullanılmadan devrilmedikçe bu sistemler devam eder.
Âşık Veysel, Karacaoğlan, Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Dadaloğlu, Kul Nesimi; kadın ozanlarımızdan ise Âşık Derdimend, Esmer Hatun, Semi'nin Kızı, Nevroz Bacı yüzlerce ozanımız arasından sadece birkaçıdır ancak ben size 1805-1884 yılları arasında yaşamış Âşık Erbabi'nin günümüzü de yansıtan bir eserini paylaşmak istiyorum.
Pezevenk
Dünya ahvâlinden haberi yoktur
Sohbeti din ile açar pezevenk
Komşusu aç iken kendisi toktur
Sanki melek olmuş uçar pezevenk
Karanlık işlerde zıplama ister
Evine granit kaplama ister
Dünya mektebinden diploma ister
İnsanlık dersinden kaçar pezevenk
Herkesin kabına çeşmesi akmaz
Erkek sinekleri hareme sokmaz
Fakir komşusunun yüzüne bakmaz
Selâmsız sabahsız geçer pezevenk
Sanırsın Allah'la akte oturmuş
Cennete giderken macun götürmüş
Hûri'leri dizip işi bitirmiş
Şimdi Gılman'ları seçer pezevenk
Aydınlığa düşman yobazın dölü
Hû çekerken şişmiş ağzında dili
Erbâbi, ülkede bunlardan dolu
Durmadan zehrini saçar pezevenk
18 Aralık 2016
0 Yorumlar:
Yorum Gönder