Kayadaki çiçeği örnek alın; çiçeği, birçok özelliğiyle kendinize örnek alın; ona benzemeye çalışırsanız gemiyi baştan karaya oturtursunuz. Onun özelliklerini özümserseniz siz de insanın çiçeği olursunuz.
Önce yaşadığınız koşulları bir çiçek gibi bileceksiniz, bilmeden bir şey yapamazsınız. Sonra o koşullardan sana karşı olanları önem sırasına koyacaksınız ve bunların arasından en zayıf olanını seçip ona saldıracaksınız. Evet, bu bir ölüm-kalım sorunudur ve siz bir çiçek gibi yaşamak istiyorsanız o zayıf halkaya en güçlü darbelerinizi vuracaksınız. Yıktığınız her bir zerre için kendinizden bir zerre koyacaksınız ve o zerreniz de koyulduğu yeri korumak ve geliştirmekle yükümlü olacaktır. Kayadaki çiçeğin zerresi gibi yani… Çiçek böyle yapıyor, çiçek gibi olmak istiyorsanız çiçeği taklit etmeyin, çiçeğin yaptıklarını öğrenin ve uygulayın. Bu darbeleriniz sırasında eliniz-aşağınız acıyabilir, hattı kırılabilir. Kaya da köklerinden bazılarını öldürerek çiçeğin canını yakmıyor mu?
Kimi zaman susuz kalıyor, kimi zaman üşüyor, kimi zaman hiçbir şey göremiyor ama tutup da kendisine yardımcı olması için Allah'a dua etmiyor. Siz hiç dua eden bir çiçek gördünüz mü? Çiçekler diyalektik ve tarihsel materyalisttir, Allah'la - kitapla ne işi olabilir? "Kütük ağlıyordu" teraneleri sizi kandırmasın. Hele de "Kütük gebe deve gibi ağlıyordu" şeklindeki aptalca betimleme hiç kandırmasın. Çiçekler, henüz mini minnacık bir toz paçacığıyken kâh koşullara uyarak kâh koşulları değiştirerek hedefi olan güneşle öpüşmeyi gerçekleştirmiyor mu?
Fotoğrafta güneşle öpüşmek uğruna kayayı parçalayan ve sonunda güneşle öpüşmeyi başaran bir çiçeği görüyorsunuz.
Çiçeği taklit etmeyin, örnek alın…
27 Ağustos 2016
0 Yorumlar:
Yorum Gönder