Ben konuşmuyorum!
Sen konuşmuyorsun!
O konuşmuyor!
Biz konuşmuyoruz!
Siz konuşmuyorsunuz!
Onlar konuşuyorlar!
Evet; üçü tekil, ikisi çoğul beş şahıs zamiri konuşmuyor. Sadece konuşmamakla kalsa yine iyi, hiçbir reaksiyon da göstermiyor. Üzerlerinde ölü toprağı var sanırız. Ölü toprağı olsa amenna, ama ölü toprağı ölünün üstünde olur. Bunlar ölü değil, robot!
Ben’im, Sen’in, O’nun, Biz’im ve Siz’in yerine konuşan Onlar, sadece konuşmakla kalmayıp diğer şeyleri de yapıyorlar.
Ben’im, Sen’in, O’nun, Biz’im ve Siz’in adlarına karar alıyorlar; iyiyi ve güzeli seçiyorlar, hangisinin daha “hayırlı” olacağına karar veriyorlar ve “Haydi uygulayın” diyorlar ve buyruk yerine getiriliyor!
“Ben’i ben’den iyi tanıyamaz ve düşünemez, bu nedenle de benim için neyin “hayırlı ve güzel” olacağını bilemezsin sen. Senin kişiliğin ve pratiğin, beğendiklerin hakkında yeterli veri sunuyor. Seni beğendiklerinle birlikte mezara gömeceğiz! Canın cehenneme!” diyerek ayrıkotları gibi ortaya çıkıp etrafı zehirlemeyenler de yok değil hani!
İşte bu noktada bir hareketlilik başlıyor: Mekanikleştirilen beş şahıs zamiri, hemcinsleri olan bu ayrık otlarına karşı altıncı şahıs zamirinin imdadına koşuyorlar!
Ben ölüyorum!
Sen ölüyorsun!
O ölüyor!
Biz ölüyoruz!
Siz ölüyorsunuz!
Onlar öldürüyorlar!
14 Ağustos 2009
0 Yorumlar:
Yorum Gönder