Git

Sevda yangınlarıyla yana tutuşa
küllerimizden yeniden doğup renk olmadık mı
                                                       kelebek kanatlarına?
Ödünç sıcaklık için az mı yüreğimizi çaldı güneş?
Ve yüreklerimize vererek uçlarını,
                     ip atlamadık mı gökkuşaklarıyla
                                                       delice bir çocuklukla?
Mutluluktan yorulunca dinlenmedik mi
                                         kar-beyaz bulutlarda?

Yanlış yoldasın sevdiğim;
                       yoluna ölürüm senin,
bunca yaşanmışlığın anısına,
                                       n’olursun,
                                                  gitme !

  

En yeşilinden zeytin dalıyla
senin öpücüklerini bırakıyor güvercinler
                                                  dudağımın sol yanına!
Kokun geliyor el ele gezdiğimiz kırlardaki çiçeklerden!
Seni fısıldıyor rüzgârlar kulaklarıma,
senin hüznünden renklerini kapattı gökkuşağı,
seni ağlıyor bulutlar gökyüzümde;
yıldızlar geceye,
yakamozlar hayalini çiziyor okyanuslara!

Bari doğaya eziyet etme maralım;
alma ceylan gözlerini gözlerimden,
                                 kurban olurum bakışlarına
                                                                     n’olursun,
                                                                                 gitme!

(...)

Bir eyvallahım vardı.
Bir seninle gelen eyvallahım vardı;
                                                 bitirdin!
Güneş yüreğime battı!
Güneş yüreğimde battı!
Güneş yüreğimle karardı!

Aslı’ya aldırış etmeyen Kerem
gelmiş rahmet okuyor parçala(nmala)rıma!

Git.

Tweet